บทที่ 807 จางเสี่ยวหลงถึงกับมึนงง

"ใช่แล้วล่ะ แถมยังเป็นท่านผู้นำระดับสู... อะแฮ่ม สหายเสี่ยวหลง พวกเราทุกคนหวังว่าคุณจะไม่หยิ่งผยองนะ ตั้งใจทำงานต่อไป รับใช้ประชาชน เพื่อเป็นกำลังสำคัญในการเสริมสร้างและพัฒนาสังคมนิยม" เฉินกั๋วอันขยี้ก้นบุหรี่ในมือจนดับ แล้วโยนทิ้งลงในถังขยะข้างๆ พลางเอ่ยให้กำลังใจด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน

ถึงแม้คำสุดท้ายจะไม่ได้ถูกเอ่ยออกมา แต่ความหมายของเฉินกั๋วอันก็ชัดเจนมาก มีหรือที่จางเสี่ยวหลงจะฟังไม่ออก? จางเสี่ยวหลงรู้สึกเพียงว่าสมองมึนงงไปชั่วขณะ ถึงขั้นมีอาการขาวโพลนไปหมด การที่ได้รับคำชมเชยประโยคนี้จากชายชราท่านนั้น จางเสี่ยวหลงรู้สึกว่าชาตินี้เขาไม่มีอะไรต้องเสียใจอีกแล้ว

เขาพยายามควบคุมอารมณ์ตื่นเต้นเอาไว้อย่างสุดความสามารถ แต่อัตราการเต้นของหัวใจก็ยังไม่ลดลง น้ำเสียงก็ยังคงแฝงไปด้วยความสั่นเครืออย่างเห็นได้ชัด "ผู้อำนวยการเฉิน โปรดวางใจเถอะครับ ผมจะพยายามต่อไปให้ดีที่สุด ทำหน้าที่ของตัวเองให้ดี และนำพาสหายจากกองบังคับการตำรวจป่าไม้สาขาเหลียวเป่ยของเราก้าวไปข้างหน้าอย่างต่อเนื่องครับ"