บทที่ 813 ได้โฉนดบ้านมาครอง

"เอ่อ... ผู้อำนวยการเฉิน คุณกลัวว่ามันจะเป็นบ้านอันตราย กลัวว่าผมจะได้รับอันตรายใช่ไหมครับ?" มีหรือที่จางเสี่ยวหลงจะดูไม่ออกถึงความหวังดีของอีกฝ่าย ในใจเขารู้สึกซาบซึ้งใจมาก ก็แน่ล่ะ นี่ไม่ใช่การเลือกบ้านให้ตัวเองสักหน่อย ทำไมผู้อำนวยการเฉินต้องมาใส่ใจขนาดนี้ด้วย?

"ไอ้หนุ่มนี่ก็รู้ตัวเหมือนกันนี่นา ผมขอเตือนคุณจากใจจริงเลยนะ พวกเราอย่าเลือกลานแห่งนี้เลย ไปดูบ้านที่อื่นกับผมเถอะ ถ้าไม่ไหวจริงๆ พวกเราก็รอจนกว่าจะมีการจัดสรรบ้านพักบนตึกรอบหน้า ผมจะหาทางจัดสรรให้คุณสักห้องเอง" เฉินกั๋วอันพยายามเกลี้ยกล่อมอย่างสุดความสามารถ ถึงขั้นยอมเอาเรื่องการจัดสรรบ้านพักบนตึกมาเป็นข้อแลกเปลี่ยนเพื่อเปลี่ยนใจเขา

"ขอบคุณในความหวังดีของผู้อำนวยการเฉินครับ คุณไม่ต้องเกลี้ยกล่อมผมแล้วล่ะครับ ผมถูกใจลานแห่งนี้เข้าจริงๆ ที่อื่นผมไม่สนใจเลย" "ในเมื่อเป็นแบบนั้น ผมก็คงไม่เกลี้ยกล่อมคุณแล้วล่ะ ถ้าวันไหนคุณเกิดเปลี่ยนใจขึ้นมา ผมค่อยหาทางช่วยคุณก็แล้วกัน" เมื่อเห็นว่าจางเสี่ยวหลงตัดสินใจแน่วแน่ เฉินกั๋วอันจึงต้องยอมตามใจ ไม่เกลี้ยกล่อมอีกต่อไป อย่างมากก็ค่อยหาทางช่วยจางเสี่ยวหลงเปลี่ยนไปอยู่บ้านพักบนตึกในภายหลังก็แล้วกัน