บทที่ 832 มาเยือนร้านเปี้ยนอี้ฟางเป็นครั้งแรก

ภายนอกประตูใหญ่กระทรวงความมั่นคงสาธารณะ จางเสี่ยวหลงที่กลับคืนสู่ร่างเดิม หิ้วปลาที่ตกได้เมื่อเช้าเดินมาถึงหน้าประตู ทหารยามสองคนมองเห็นจางเสี่ยวหลงมาแต่ไกล โดยเฉพาะปลาเฉาตัวใหญ่ที่เขาหิ้วอยู่ในมือ

"สหายจางเสี่ยวหลง ปลาเฉาตัวใหญ่นี่หนักอย่างน้อยยี่สิบกว่าจินเลยใช่ไหมครับ?" "แม่เจ้า นอกจากปลาเฉาตัวใหญ่แล้ว ยังมีปลาจี้ฮื้อตัวใหญ่อีกตั้งสิบกว่าตัว สหายจางเสี่ยวหลง คุณไปเอาปลาพวกนี้มาจากไหนเหรอครับ? ผมอยากไปหามาสักสองตัวบ้างจัง"

ช่วงหลายวันที่มาอยู่เมืองหลวง ทุกครั้งที่จางเสี่ยวหลงเข้าออกประตูใหญ่ เขามักจะพูดคุยสัพเพเหระกับทหารยามเสมอ พร้อมกับแจกบุหรี่ให้คนละมวน นานวันเข้าก็ถือว่ารู้จักมักคุ้นกันแล้ว "ผมตกปลาพวกนี้มาจากสวนเป่ยไห่น่ะครับ ถ้าคุณอยากได้ ผมยกให้สองตัวเอาไหมล่ะ" จางเสี่ยวหลงส่งปลาเฉาตัวใหญ่ให้ทหารยามคนหนึ่งช่วยถือไว้ จากนั้นก็ปลดปลาจี้ฮื้อตัวใหญ่ออกมากิ่งหลิวหนึ่งกิ่งจำนวนสี่ตัว แล้วแบ่งให้ทหารยามคนละสองตัว