บทที่ 861 วิธีทำแผ่นแป้งใบบัวและน้ำจิ้มเป็ด

ในนั้นรวมถึงธรรมเนียมการใช้แผ่นแป้งใบบัวห่อเนื้อเป็ดด้วย แผ่นแป้งใบบัวหนึ่งแผ่น จะใช้ห่อเนื้อเป็ดห้าชิ้น พร้อมกับเครื่องเคียงที่ชอบ และสุดท้ายก็ราดน้ำจิ้มลงไปนิดหน่อย แต่ก็มีลูกค้าบางคนที่มีวิธีกินในแบบที่ตัวเองชอบ พวกเขาจะเอาเนื้อเป็ดที่ติดหนังวางลงในแผ่นแป้งใบบัว แทนที่จะใส่แค่เนื้อเป็ดล้วนๆ อย่างเช่นตัวจางเสี่ยวหลงเอง เขาก็ไม่ค่อยชอบเอาหนังเป็ดไปจิ้มน้ำตาลกินเปล่าๆ แต่ชอบเอาหนังเป็ดมาห่อในแผ่นแป้งใบบัวต่างหาก แล้วค่อยเพิ่มเนื้อเป็ดลงไปอีกสองชิ้น

ไม่ว่าจะกินด้วยวิธีไหน ก็ต้องใช้แผ่นแป้งใบบัวกับน้ำจิ้มทั้งนั้น ดังนั้น ไม่ว่ายังไงก็ต้องเรียนรู้วิธีทำเครื่องเคียงสำคัญสองอย่างนี้ให้ได้ "ผู้จัดการหวัง ถ้างั้นพรุ่งนี้ผมมาใหม่อีกรอบแล้วกันครับ จะมาเรียนวิธีทำแผ่นแป้งใบบัวกับน้ำจิ้ม" จางเสี่ยวหลงวางแก้วเหล้าลง ยื่นบุหรี่ให้อีกฝ่ายมวนหนึ่งพลางกล่าว "ไม่ต้องยุ่งยากขนาดนั้นหรอก พอพวกเรากินข้าวเสร็จ ลูกค้าก็คงไม่มีแล้ว เดี๋ยวผมสอนวิธีทำแผ่นแป้งใบบัวกับน้ำจิ้มให้คุณเอง" หวังเต๋อเฉิงรับบุหรี่มาจุดสูบ เอ่ยอย่างไม่ใส่ใจนัก "แบบนี้จะรบกวนเวลาของคุณเกินไปหรือเปล่าครับ?" จางเสี่ยวหลงรู้สึกเกรงใจนิดๆ แค่ตัวเองมาเรียนวิชาทำเป็ดย่าง ก็กินเวลาของผู้จัดการหวังไปเกือบจะทั้งวันแล้ว

"พูดอะไรแบบนั้นล่ะ? เนื้อหมูป่ายี่สิบกว่าจินนั่น ผมจะรับไว้เปล่าๆ ได้ยังไง จริงไหม? อีกอย่าง แผ่นแป้งใบบัวกับน้ำจิ้มก็ทำไม่ยากหรอก เทียบกับการย่างเป็ดแล้วถือว่าหมูๆ ไปเลย" ถึงหวังเต๋อเฉิงจะบอกว่าไม่ยาก แต่สุดท้ายก็ปลุกปล้ำกันจนถึงเที่ยงคืน กว่าจางเสี่ยวหลงจะเรียนรู้วิธีทำแผ่นแป้งใบบัวได้อย่างทะลุปรุโปร่ง ก็แน่ล่ะ ตอนทำแผ่นแป้งใบบัว ต้องนวดแป้งก่อน แล้วก็ต้องพักแป้ง แค่ขั้นตอนพักแป้งก็ปาเข้าไปครึ่งชั่วโมงแล้ว จางเสี่ยวหลงยังได้รับผลพลอยได้ที่คาดไม่ถึงด้วย นั่นก็คือหัวเชื้อเก่าสำหรับหมักแป้ง ตอนที่ทำแผ่นแป้งใบบัว เขาขอแบ่งมาจากหวังเต๋อเฉิงก้อนเล็กๆ แบบนี้ก็ไม่ต้องเสียเวลาไปตระเวนหาหัวเชื้อหมักแป้งอีกแล้ว