บทที่ 865 ผู้จัดการฉิวจื้อเจียนผู้กระตือรือร้น

พนักงานหญิงลืมไปชั่วขณะว่าตัวเองตั้งใจจะมาทำอะไร จิตใจทั้งหมดจดจ่ออยู่กับเนื้อหมูป่าสีขาวอวบอัด และกระต่ายป่าตัวอ้วนท้วนสีเทาตัวนั้น

คุณลุงคนนี้มาเพื่อแลกผักดองงั้นเหรอ? ถ้างั้น... เขาก็สามารถแลกกับร้านลิ่วปี้จวีของเราได้เลยนี่นา! จะแบ่งเนื้อเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อยให้เหนื่อยยากไปแลกกับคนพวกนั้นทำไม?

พนักงานหญิงคิดคำนวณในใจ ดวงตาเปล่งประกายแห่งความหวัง เธอรีบสาวเท้าเดินไปข้างกายจางเสี่ยวหลง ดัดน้ำเสียงให้ฟังดูอ่อนหวานหูที่สุด "คุณลุงคะ เดินทางมาเหนื่อยๆ ใช่ไหมคะ! เข้ามานั่งพักดื่มน้ำในร้านผักดองลิ่วปี้จวีของเราสักหน่อยสิคะ!"