บทที่ 901 โรงงานทอฝ้ายที่หนึ่งแห่งเมืองหลวง

โหวเก๋าชางพยักหน้ารับ ทั้งสองคนเดินออกจากห้องทำงานไปพร้อมกัน

ภายในห้องทำงานของหูจื่อเฉียง

รัฐมนตรีกระทรวงท่านนี้กำลังก้มหน้าก้มตาเขียนหนังสืออย่างขะมักเขม้น จนไม่ทันสังเกตเห็นว่าโหวเก๋าชางเข้ามาในห้องตั้งแต่เมื่อไหร่ เนิ่นนานผ่านไป เขาถึงได้วางปากกาหมึกซึมในมือลง หยิบถ้วยชาขึ้นมาหมายจะจิบน้ำสักอึก แต่กลับพบว่าน้ำในถ้วยว่างเปล่าไปตั้งแต่ตอนไหนก็ไม่รู้ "เสี่ยวเฉิน เสี่ยวเฉิน?"