บทที่ 904 เสี่ยวจื่อเตียวก็เป็นราชาเหมือนกัน

ไม่กี่นาทีต่อมา นกฮูกก็ส่งกระแสจิตกลับมา มันสะกดรอยตามสายลับศัตรูไปแล้ว ไม่มีทางปล่อยให้คลาดสายตาแน่นอน จางเสี่ยวหลงสั่งให้มันระแวดระวังตัวให้ดี ห้ามประมาทเด็ดขาด เพราะถึงยังไงบนท้องฟ้าก็มีนกฮูกอยู่แค่ตัวเดียว ถ้าคลาดกันไปก็ไม่มีตัวสำรองให้ตามต่อ

ถึงแม้ท้องฟ้าจะมืดสนิทแล้ว แต่บนถนนก็ยังมีชาวบ้านที่เสร็จจากงานในนาเดินกลับบ้านเป็นระยะๆ จางเสี่ยวหลงจำต้องซ่อนตัวอยู่ในมิติชั่วคราว รอจนกว่าคนบนถนนจะน้อยลง ถึงจะออกเดินทางสะกดรอยตามสายลับศัตรูต่อไปได้

"เจ้านาย ซุนเสี่ยวเซิ่งห่อเกี๊ยวอีกแล้วล่ะ" เสี่ยวจื่อเตียวกระโดดขึ้นมาบนไหล่ของจางเสี่ยวหลง ยืนด้วยสองขาหลัง แล้วใช้อุ้งเท้าข้างหนึ่งชี้ไปที่ซุนเสี่ยวเซิ่งที่กำลังยุ่งอยู่พลางกล่าว