บทที่ 907 คิดจะตีหมาป่าสัตว์เลี้ยงของฉันงั้นเหรอ

"เหล่าหลิน หมาล่าเนื้อสองตัวนั้นเห่าไม่หยุดเลย จะเกิดเรื่องอะไรขึ้นหรือเปล่า?" ตอนที่เจ้าหน้าที่เฉินเดินเข้าประตูมา ก็เอ่ยถามขึ้นมาอย่างดูเหมือนไม่ได้ตั้งใจ

"ไม่เป็นไรหรอก หมาล่าเนื้อบ้านฉันสองตัวนี้ พอได้ยินเสียงความเคลื่อนไหวในภูเขา ก็จะเห่าไม่หยุดแบบนี้แหละ ถ้าพวกมันเจอคนแปลกหน้า ป่านนี้กระโจนเข้าไปกัดแล้วล่ะ คุณไม่ต้องห่วงหรอก เดี๋ยวพวกมันก็เลิกเห่าไปเอง..." เหล่าหลินอธิบายพลาง โยนก้นบุหรี่ที่เพิ่งสูบไปได้ครึ่งมวนทิ้งลงพื้น แล้วเดินตามเข้าไปในบ้าน

เงาร่างของทั้งสามคนหายเข้าไปในบ้าน แล้วเริ่มกินดื่มกันต่อ เหลือเพียงหมาล่าเนื้อสองตัว ที่ยังคงเห่ากรรโชกไปทางภูเขาอย่างเอาเป็นเอาตาย