บทที่ 916 จับกุมได้ในคราวเดียว

างเสี่ยวหลงก็รู้สึกพูดไม่ออกเหมือนกัน การที่เขารออยู่สองสามวินาทีถึงค่อยออกมาจากมิติ ย่อมต้องมีเหตุผลอย่างแน่นอน เจ้าหน้าที่เฉินยืนฉี่รดกำแพง หลังจากเก็บของลับเสร็จแล้ว เขาก็มองไปรอบๆ เมื่อพบว่าไม่มีใครอยู่ในระยะสายตา ถึงได้หันหลังเดินกลับมา ถ้าเขาแวบออกจากมิติตอนที่อีกฝ่ายเพิ่งจะหันหลังกลับ แล้วตีอีกฝ่ายจนสลบ พอเจ้าหน้าที่เฉินฟื้นขึ้นมาก็ต้องสงสัยอยู่ดี ถึงยังไงก็แค่ชั่วพริบตาที่หันหลังกลับ ทำไมจู่ๆ ถึงมีคนมาอยู่ข้างหลังได้ล่ะ?

เจ้าหน้าที่เฉินเป็นหัวหน้าสายลับศัตรู จางเสี่ยวหลงต้องการเก็บชีวิตหมาๆ ของเขาไว้ เพื่อส่งมอบให้รัฐมนตรีหู ไม่แน่อาจจะรีดเค้นข้อมูลอะไรออกมาได้บ้าง ถึงจะเค้นอะไรออกมาไม่ได้ แต่การจับเป็นหัวหน้าสายลับศัตรูได้ ก็ถือเป็นความดีความชอบครั้งใหญ่ ในเมื่อเขาลงมือแล้ว ก็ต้องกวาดล้างเครือข่ายสายลับศัตรูที่สืบพบมาได้ให้สิ้นซาก แล้วส่งมอบให้รัฐมนตรีหูโดยไม่ให้เล็ดลอดไปได้แม้แต่คนเดียว จางเสี่ยวหลงรู้สึกว่าการกระทำของตัวเองนั้นรอบคอบดีแล้ว ไม่มีปัญหาอะไรเลย ส่วนการที่ถูกเจ้าหน้าที่เฉินพบร่องรอยเข้านั้น มันเป็นอุบัติเหตุที่เหนือความคาดหมายจริงๆ เจ้าหน้าที่เฉินคนนี้ก็แค่แมวตาบอดเจอหนูตาย (ฟลุก) เท่านั้น เป็นเพราะเป็นสายลับศัตรูมานาน ก็เลยมักจะหวาดระแวงไปเอง ไม่อย่างนั้น เขาไม่มีทางพบตัวเองได้หรอก

ในเมื่อถูกคนพบเข้าแล้ว จางเสี่ยวหลงก็ไม่มีอะไรต้องเกรงใจอีก เขาเร่งความเร็วขึ้นกะทันหัน ในตอนที่เจ้าหน้าที่เฉินเอื้อมมือไปชักปืน เขาก็กระโดดถีบเข้าให้อย่างจัง ลูกถีบนี้รวดเร็วมาก ประกอบกับจางเสี่ยวหลงเป็นคนขายาว เจ้าหน้าที่เฉินอยากจะหลบก็ไม่ทันเสียแล้ว มือขวาของเจ้าหน้าที่เฉินเพิ่งจะแตะโดนปืนพกที่เอว ยังไม่ทันได้ชักออกมา ท้องก็ถูกถีบเข้าอย่างแรง จากนั้น เขาก็รู้สึกว่าทั้งร่างลอยละลิ่วถอยหลังไป ด้วยความเร็วที่สูงมาก จากนั้น ความเจ็บปวดอย่างรุนแรงก็แล่นปราดมาจากช่องท้อง เจ็บจนเขาต้องสูดลมหายใจเข้าลึกๆ เปล่งเสียงไม่ออกเลยแม้แต่น้อย การเคลื่อนไหวชักปืนในมือก็ชะงักงันไปในพริบตา