บทที่ 931 บัญชีรายละเอียดเกิดข้อผิดพลาด

ส่วนเรื่องภูเขาจำลองกับสระน้ำนั้น ก็คงไว้แบบนี้ไปก่อน รอให้ถึงเวลาต้องรื้อสร้างใหม่จริงๆ ค่อยจัดการรื้อถอนพวกมันทิ้งทีเดียว ตามแผนการของจางเสี่ยวหลง ลานบ้านนี้มีความยาวจากเหนือจรดใต้เกือบ 60 เมตร ความกว้างจากตะวันออกไปตะวันตก 36 เมตร พื้นที่รวมทั้งหมด 2,188 ตารางเมตร การจะสร้างบ้านสี่ประสานแบบสองชั้นลาน ถือว่ากว้างขวางเหลือเฟือเลยทีเดียว หากมีการวางผังที่เหมาะสมกว่านี้ โดยลดขนาดของลานบ้านชั้นแรกให้เล็กลงสักหน่อย ก็อาจจะสร้างบ้านสี่ประสานแบบสามชั้นลานขึ้นมาได้เลยด้วยซ้ำ เมื่อถึงเวลานั้น หากนับรวมพื้นที่ของโรงจอดรถใต้ดินและห้องใต้ดินเข้าไปด้วยแล้ว พื้นที่ใช้สอยทั้งหมดของลานบ้าน ก็ต้องมีอย่างน้อยๆ สี่ห้าพันตารางเมตรเลยล่ะมั้ง

จางเสี่ยวหลงอดไม่ได้ที่จะหัวเราะและส่ายหน้า พึมพำกับตัวเองในใจว่า: อย่าคิดๆ ยิ่งคิดก็ยิ่งฟิน จนพาลจะอดใจรอไม่ไหวเอาซะแล้ว เขาเดินไปที่ริมสระน้ำเน่า มองดูน้ำเน่าที่เต็มสระ ก็รู้สึกได้อย่างชัดเจนว่ากลิ่นเหม็นมันจางลงกว่าเมื่อหลายวันก่อนนิดหน่อย ถึงกระนั้น ปัญหาน้ำเน่านี้ก็ยังต้องรีบจัดการให้เสร็จสิ้นโดยเร็วที่สุด ถึงยังไงตอนนี้แผนการก็เปลี่ยนไปแล้ว ภายใต้การเร่งรัดของคุณน้าสวี บ้านก็ซ่อมแซมจนใหม่เอี่ยมอ่อง ห้องครัวก็กำลังจะถูกสร้างขึ้น ปัญหาน้ำเน่าจะปล่อยทิ้งไว้แบบนี้ต่อไปไม่ได้แล้ว ไม่อย่างนั้น เฟอร์นิเจอร์ใหม่ เครื่องนอนใหม่ และข้าวของอื่นๆ ของเขา ก็อาจจะถูกกลิ่นเหม็นเน่านี่รมจนเหม็นหึ่งไปหมด

จางเสี่ยวหลงครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง แล้วแอบคิดในใจว่า: เอาแบบนี้ดีไหม... ลองเจือจางน้ำเน่าพวกนี้ดูก่อน? เมื่อคิดได้ดังนั้น จางเสี่ยวหลงก็เดินไปที่ประตูวงพระจันทร์ ชะโงกหน้าออกไปดู ก็ไม่พบว่ามีใครคอยจับตาดูอยู่ที่หน้าประตู จึงจัดการปิดประตูลงกลอนจากด้านใน แต่ถึงอย่างนั้น จางเสี่ยวหลงก็ยังไม่ค่อยวางใจนัก เขาปล่อยนกฮูกออกมา ให้มันแอบบินขึ้นไปบนฟ้า เพื่อคอยจับตาดูทุกสรรพสิ่งบนพื้นดิน "คราวนี้ฉันก็วางใจได้แล้วล่ะ ก่อนอื่นก็สูบเอาน้ำเน่าพวกนี้เข้าไปไว้ในมิติ..."