บทที่ 960 รวยเละแล้วจริงๆ

"แต่ว่า... ทำไมประตูหินบานนี้ถึงเปิดออกแค่ครึ่งเดียวแล้วก็ชะงักไปล่ะเนี่ย? ทำเอาฉันมองไม่เห็นเลยว่าข้างในมีอะไรกันแน่"

"ช่างเถอะๆ ฉันใช้พลังแห่งมิติเปิดเอาก็แล้วกัน..."

ประตูหินค่อยๆ เปิดออก เผยให้เห็นปากถ้ำที่มืดมิด ภายในห้องลับมืดสนิท มีเพียงพื้นที่เล็กๆ บริเวณปากประตูเท่านั้นที่ได้รับแสงสว่างจากมิติสาดส่องเข้าไป และเพียงแค่พื้นที่เล็กๆ แห่งนี้นี่แหละ ที่ทำให้จิตใจของจางเสี่ยวหลงที่เพิ่งจะสงบนิ่งดั่งผิวน้ำ กลับมาปั่นป่วนราวกับคลื่นยักษ์ถาโถมอีกครั้ง