บทที่ 962 แรงงานร้อยกว่าคนจากหน่วยผลิตมากันหมด

จางเสี่ยวหลงเดินไปที่กองหญ้าแห้ง เก็บนำนกฮูกที่หมอบหลับใหลอยู่บนนั้นกลับเข้าไปในมิติ ถือโอกาสหยิบเศษหญ้าแห้งสองสามกำมาขยี้ตามตัวเสียหน่อย ตอนนั้นเอง เสียงเคาะประตูลานบ้านของเขาก็ดังขึ้น

"สหายเสี่ยวจาง สหายเสี่ยวจาง เธออยู่ในลานบ้านหรือเปล่า?" เสียงของคุณป้าจ้าวดังแว่วเข้ามา น้ำเสียงเจือความระมัดระวังอยู่หลายส่วน กลัวว่าจะทำให้จางเสี่ยวหลงไม่พอใจ แล้วจะพาลไม่ยอมยกโคลนตมให้หลานชายของเธอ ถ้าเป็นแบบนั้นคงได้เสียใจภายหลังแน่

"คุณป้าจ้าวนั่นเอง รอสักเดี๋ยวนะครับ ผมจะไปเปิดประตูให้เดี๋ยวนี้แหละ..." จางเสี่ยวหลงเดินไปที่ประตูวงพระจันทร์อย่างไม่รีบร้อน ดึงสลักประตูออก แล้วเปิดประตูบานกว้าง