บทที่ 982 มันเทศของหลายกองพลถูกขโมย

"เฮ้อ... ฉันก็กังวลเรื่องนี้อยู่เหมือนกัน" หลินซิ่วเจินละสายตาจากห้องครัว ใบหน้าปรากฏแววอมทุกข์ขึ้นมา

"เชี่ยนเชี่ยนเป็นเด็กดี ฉันถูกใจเด็กคนนี้จากก้นบึ้งของหัวใจเลยนะ แล้วก็... เมื่อกี้ตอนกินข้าว สายตาของเชี่ยนเชี่ยนก็เอาแต่มองลูกชายคุณตลอดเลยนะ!"

"เอ่อ... มีด้วยเหรอ? ทำไมฉันไม่เห็นจะเห็นเลย?" จางเป่าจู้วางถ้วยชาลง เอ่ยถามด้วยความสงสัย