บทที่ 987 ดักแด้ตัวต่อทอด

"คุ้นตาเหรอ? ฉันว่าเหล่ากัว นายคงจะคิดมากไปแล้วมั้ง รังต่อที่ผู้กำกับเอามา นายจะไปเคยเห็นได้ยังไงกัน..." หลี่โหย่วเหลียงไม่เชื่อ แต่พอเขามองตามนิ้วที่กัวหมิงชี้ไป ก็พบความผิดปกติเช่นกัน

"เอ๊ะ? เหมือนจะคุ้นๆ ตาจริงๆ ด้วย รอยโหว่ตรงนั้น ดูเหมือนรอยที่สหายอู่เซิ่งลี่แทงไว้เลยนะ..."

"อ้อ? ไม่น่าจะบังเอิญขนาดนั้นมั้ง หรือว่าจะเป็นรังต่อรังที่ฉันไปแหย่มาจริงๆ? ขอฉันดูหน่อยสิ..." อู่เซิ่งลี่เพิ่งเช็ดหน้าเสร็จ โยนผ้าขนหนูลงในกะละมังอย่างลวกๆ จนน้ำกระเซ็น