บทที่ 994 ฝูงปลาอีคุด

ปลาฉลามยักษ์ไม่มีปฏิกิริยาตอบสนองใดๆ ร่างกายอันใหญ่โตยังคงแหวกว่ายต่อไป แต่ทว่าทันทีที่ท่อนไม้สัมผัสกับตัวมัน มันกลับรู้สึกว่าภาพรอบด้านเปลี่ยนไป—

ในน้ำทะเลที่เมื่อครู่นี้ยังมองไม่เห็นปลาเลยสักตัว ทำไมจู่ๆ ถึงมีพวกเดียวกันโผล่มาอีกสองตัวได้ล่ะ?

ปลาฉลามยักษ์สั่นสะท้านขึ้นมาอย่างมีความรู้สึกนึกคิดราวกับมนุษย์ หากมันมีมือล่ะก็ เชื่อว่ามันจะต้องยื่นมือไปขยี้ตาตัวเอง เพราะคิดว่าตาฝาดไปเองอย่างแน่นอน มันเพ่งมองอย่างละเอียดซ้ำแล้วซ้ำเล่า ก็พบว่าตัวเองไม่ได้ตาฝาด ข้างกายของมันมีพวกเดียวกันสองตัวปรากฏขึ้นมาจากความว่างเปล่าจริงๆ แต่ว่า... ทำไมพวกเดียวกันสองตัวนี้ถึงนิ่งสนิทไม่ไหวติงเลยล่ะ? อีกทั้งดูจากท่าทางของพวกมันทั้งสองตัวแล้ว เห็นได้ชัดว่ากำลังตกใจกลัวอะไรบางอย่างอยู่ ไม่อย่างนั้น ภายในดวงตาของพวกมันทั้งสองตัว คงไม่มีทางเต็มไปด้วยความหวาดกลัวเช่นนี้แน่