บทที่ 996 เหรียญเฉียนหลงทงเป่า ใต้หล้าสงบร่มเย็น

"กรี๊ซ..."

อินทรีทองตัวหนึ่งบินโฉบลงมาเกาะบนดาดฟ้าเรือเป็นตัวแรก มันก้มหัวลงถูไถกับแขนของเจ้านายเบาๆ

"รู้แล้วๆ เดี๋ยวพอคลื่นลมสงบลง ฉันจะปล่อยให้พวกแกออกไปบินเล่นอีก พวกแกช่วยฉันเฝ้าระวังอยู่บนฟ้า ก็เหนื่อยมากเหมือนกัน ไม่อย่างนั้นฉันก็คงตั้งใจตกปลาแบบร้อยเปอร์เซ็นต์ไม่ได้หรอก" จางเสี่ยวหลงตบหัวอินทรีทองเบาๆ แล้วเก็บมันเข้าไปในมิติ