บทที่ 1002 แม่ลูกวาฬฟิน

หลังจากมิติชั้นที่ห้าเปิดออก จางเสี่ยวหลงก็ทำความเข้าใจเกี่ยวกับทะเลปลาวิญญาณอย่างละเอียด ในน้ำทะเลไม่มีปลาอยู่เลย ใต้ทะเลก็ไม่มีพืชทะเลที่พบเห็นได้ทั่วไปอย่างหญ้าทะเลหรือสาหร่ายทะเล แม้แต่แพลงก์ตอนก็ยังไม่มี ซึ่งจุดนี้แปลกประหลาดมาก

หากต้องการเลี้ยงปลาทะเลในทะเลปลาวิญญาณ ก็ทำได้เพียงพึ่งพาน้ำพักน้ำแรงของตัวเอง ป้อนน้ำจากสระวิญญาณให้พวกมันดื่ม โชคดีที่ใช้แค่พลังจิตก็สามารถป้อนอาหารได้ ไม่อย่างนั้น จางเสี่ยวหลงคงไม่มีทางเลี้ยงพวกมันเด็ดขาด ถึงยังไง ลำพังจางเสี่ยวหลงแค่คนเดียว จะให้ไปคอยป้อนปลาทีละตัวๆ ใครมันจะไปทนไหว?

"เอ๊ะ... ทำไมจู่ๆ ถึงมีฝูงปลาซาร์ดีนว่ายมาล่ะ? ฝูงปลาซาร์ดีนฝูงใหญ่เบ้อเริ่มเลย..." ความจริงแล้ว ฝูงปลากะพงทะเลก็ไม่ถือว่าเล็ก กินพื้นที่ประมาณสองตารางเมตร แต่เมื่ออยู่ต่อหน้าฝูงปลาซาร์ดีนที่จู่ๆ ก็โผล่มา ก็ดูจืดชืดไปถนัดตา น้ำทะเลสีครามถูกเงามืดบดบัง ราวกับเมฆหมอกที่เคลื่อนผ่านสายตาของจางเสี่ยวหลงไป