ตอนที่ 111 เขาคืออาจารย์ของเจ้างั้นหรือ

ไป๋จิ่วเพิ่งจะร้องตะโกนออกไป ร่างในชุดสีดำขลับสายหนึ่งก็พลันปรากฏขึ้นเบื้องหน้าแล้ว

เซียวอวิ๋นยืนตระหง่านสง่างาม เปี่ยมด้วยท่วงท่าดั่งเซียนผู้อยู่เหนือโลก กลิ่นอายรอบกายดุจสายลมวสันต์ชะโลมพิรุณ ดูสงบนิ่งสำรวม ทว่ากลับไม่อาจหยั่งถึงความตื้นลึกหนาบางได้แม้แต่น้อย

ไม่อาจสัมผัสถึงก้นบึ้ง และไม่อาจล่วงรู้ขีดจำกัดสูงสุด