ตอนที่ 153 ทนมันมานานแล้ว

เซียวอวิ๋นเห็นเหล่าศิษย์พากันรุมล้อมเสี่ยวจิ่วพลางส่งเสียงเจื้อยแจ้ว แววตาก็พลันฉายประกายอ่อนโยนขึ้นมาโดยไม่รู้ตัว

จากนั้นเขาจึงหันหลัง ค่อยๆ เดินมุ่งหน้าไปยังห้องด้านใน

เพิ่งก้าวไปได้ไม่กี่ก้าว สีหน้าของเขากลับซีดเผือดลงอย่างกะทันหัน