ตอนที่ 247 รู้ทั้งรู้แต่ยังทำ

"อาจารย์ไม่มีอะไรจะพูดกับฉันแล้วเหรอคะ" สวี่เหอชวนหันกลับมายิ้มบาง "ตอนนั้นฉันเป็นลูกศิษย์ที่เก่งที่สุดของคุณแท้ ๆ นี่เป็นคำที่คุณพูดออกมาจากปากตัวเองเลยนะ"

"พรสวรรค์ของเธอไม่มีข้อกังขา ฉันไม่เคยปฏิเสธเรื่องนี้ แต่เหอชวน การมีแต่พรสวรรค์มักจะทำให้เธอหลงระเริงและดื้อรั้น จนสุดท้ายก็ร่วงดิ่งลงสู่ก้นเหว"

"อาจารย์ก็ชอบเทศนาหลักการใหญ่โตพวกนี้เรื่อย ทำเหมือนตัวเองสุขุมลุ่มลึกและเปี่ยมปัญญาเสียเต็มประดา แต่ฉันกับคุณมันต่างกันตรงไหนล่ะคะ"