ตอนที่ 121 ก้าวนำหน้าไปหนึ่งก้าว

เมื่อคืนดื่มเหล้ากับพ่อไปหลายจอก แต่เซียวไป๋ก็ยังคงตื่นนอนแต่เช้าตรู่ วันนี้เขาต้องกลับไปเข้าเรียนที่มหาวิทยาลัย หากไม่ออกจากบ้านแต่หัววันคงไปไม่ทันคาบแรก

ขณะปั่นจักรยานไปตามทาง ลมเย็นพัดผ่านร่างบางเบา ทำให้เซียวไป๋รู้สึกสบายใจอย่างบอกไม่ถูก

เมื่อนึกถึงท่าทางของพ่อเมื่อคืนที่คอยพูดเลียบๆ เคียงๆ ถามว่าหุ้นในมือของเขาขาดทุนบ้างหรือไม่ มุมปากของเขาก็ยกยิ้มขึ้นมาโดยไม่รู้ตัว