ตอนที่ 132
ตอนที่ 132 'อัน' ที่แปลว่าปลอดภัย 'หราน' ที่แปลว่าธรรมชาติ ผมชื่ออันหราน
minibunny · 9,677 ตัวอักษร
ตอนที่เซียวไป๋เดินทางมาถึงเซินเจิ้น ก็เป็นเวลาพลบค่ำที่แสงไฟตามท้องถนนเริ่มสว่างไสวแล้ว
ครั้งนี้เขายังคงเข้าพักที่โรงแรมตงหู ไม่เพียงเพราะสิ่งอำนวยความสะดวกและบริการของโรงแรมดีเท่านั้น แต่ยังเป็นเพราะที่นี่อยู่ใกล้ใจกลางเมืองมากอีกด้วย
ไม่รู้ว่าเป็นภาพลวงตาของเขาหรือไม่ ทันทีที่ก้าวลงจากรถบัส เขาก็สัมผัสได้ถึงบรรยากาศที่ต่างไปจากเมืองซิงเฉิง ผู้คนก้าวเดินอย่างเร่งรีบยิ่งขึ้น สอดรับกับป้ายคำขวัญที่พบเห็นได้ทั่วไปอย่างพอดิบพอดีว่า 'เวลาคือเงินตรา ประสิทธิภาพคือชีวิต'
ตอนนี้รู้สึกยังไง?
ความคิดเห็น
เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความคิดเห็น
กำลังโหลดความคิดเห็น
