ตอนที่ 742 การเผื่อทรัพยากร คนรวยเสียอย่างจะทำอะไรก็ได้

"ผมรู้ ผมรู้! ที่จริงการแข่งขันในเชิงธุรกิจมันก็แค่นี้แหละ ไม่เคยมีความอ่อนโยนอบอุ่น มีแต่ผู้ชนะได้เป็นราชา ผู้แพ้ต้องตกเป็นกบฏ ตกมาอยู่ในมือนายก็ถือว่าดีถมไปแล้ว ผมไม่มีอะไรไม่พอใจหรอก"

ปากของหวังปินอาจจะพูดจาไร้สาระไปเรื่อยได้ ทว่าในใจกลับยอมรับความจริงได้ตั้งนานแล้ว

ตอนนี้เขาไม่มีหนทางที่จะพลิกเกมกลับมาได้อีกเลย การเป็นพันธมิตร (ลูกไล่) ของกลุ่มสือไต้ ทำให้ชีวิตความเป็นอยู่ของตงฟางเคอจี้ยังถือว่าไปได้สวย