ตอนที่ 123 คราวนี้ไม่ได้อวยเว่อร์สักหน่อย

สุดสัปดาห์นั้น หานเจียหนิงจัดงานเลี้ยงที่โรงแรมพีซเพื่อเชิญคอร์เนลล์กับอู๋ไห่มาร่วมฉลองความสำเร็จเบื้องต้นจากความร่วมมือของทั้งสองฝ่าย

คอร์เนลล์สลัดความหดหู่ก่อนหน้านี้ทิ้งไปจนหมดสิ้น เขากลับมามีชีวิตชีวา พูดคุยหยอกล้ออย่างสบายอารมณ์ เมื่อเห็นหานเจียหนิงในชุดกี่เพ้าผ้ามัดย้อมสีครามอมน้ำเงินมาแต่ไกล ชายผมบลอนด์ตาสีฟ้าคนนี้ก็ยกมือทาบอกค้อมตัวคำนับอย่างสง่างามทันที เขาทำท่าทำทางทักทายอย่างเล่นใหญ่ แล้วเอ่ยภาษาจีนที่เพิ่งเรียนมาหมาดๆ ด้วยความตื่นเต้น

"สวัสดีตอนค่ำครับ คุณหาน ความงดงามของคุณทำให้ดวงจันทร์ในค่ำคืนนี้ต้องอับอายเลยทีเดียว"