ตอนที่ 143 ถ้าอย่างนั้นพวกเราชิงลงมือก่อน!

ลวี่เชาหรานมีชื่อเสียงในอเมริกาเรื่องความอ่อนน้อมถ่อมตนและทำงานติดดิน

แต่หลังจากมาประจำในจีน เขากลับยิ่งรู้สึกทะนงตัวมากขึ้นทุกที

คนส่วนใหญ่ต่างมองเขาด้วยความชื่นชมและคอยประจบประแจงเหมือนอย่างเจียงหู่ ความรู้สึกที่ได้อยู่เหนือผู้อื่นนี้ทำให้เขาลืมชาติกำเนิดของตัวเองไปได้ในที่สุด รู้สึกราวกับว่าตนเป็นสุภาพบุรุษหัวก้าวหน้าผู้มีสายเลือดขุนนาง สามารถกวาดสายตามองไปทั่วหล้าได้อย่างสบายอารมณ์ ทุกคนต้องยอมจำนนและคอยปรนเปรอเขา