ตอนที่ 158
ตอนที่ 158 ท่านปรมาจารย์ช่วยผมด้วย
minibunny · 7,003 ตัวอักษร
โครม!
ลวี่เชาหรานกวาดทุกสิ่งทุกอย่างบนโต๊ะตรงหน้าลงไปกองกับพื้นอย่างแรง โทรศัพท์ ถ้วยชา หนังสือพิมพ์กระจายเกลื่อน เขาแถมยังไม่หายแค้น กระโดดขึ้นไปกระทืบซ้ำอีกหลายที ใบหน้าที่เคยสุขุมสง่างามบัดนี้บิดเบี้ยวจนดูน่ากลัว
แบบนี้ก็ได้เหรอ?
ตอนนี้รู้สึกยังไง?
ความคิดเห็น
เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความคิดเห็น
กำลังโหลดความคิดเห็น