ตอนที่ 260 บอสเจียงคนเล็กผู้ไม่รักเงิน

ฝานไหลตี้เดินลงจากเวทีอย่างสง่างามท่ามกลางแสงแฟลชที่สาดส่อง ทว่าตอนที่ก้าวลงมาถึงข้างล่าง เธอรู้สึกราวกับเพิ่งเดินผ่านพ้นมาหนึ่งศตวรรษ ขาทั้งสองข้างหนักอึ้งเหมือนถูกถ่วงด้วยตะกั่วจนแทบขยับไม่ไหว

เมื่อเห็นปู้เซิงเหลียนเดินเข้ามาหา เธอจึงอ้าแขนออก ปู้เซิงเหลียนเองก็รีบสาวเท้าเข้ามาสวมกอดเธอไว้แน่น

"ยินดีด้วยนะคะ ดร.ฝาน คุณพูดได้ดีกว่าฉันเสียอีก!"