ตอนที่ 373 ก็น่าจะใช่ละมั้ง

วางเป้สะพายหลังอันหนักอึ้งลง หลังนั่งรถระหกระเหินเดินทางมาหลายชั่วโมงจนถึงที่นี่ หลี่หย่งชิงก็แอบมองลู่สือเซี่ยนอยู่หลายหน

ถึงตอนนี้ ในที่สุดเขาก็อดถามไม่ได้ "หัวหน้าลู่ พวกเราจะรีบร้อนขนาดนี้ไปเพื่ออะไรกันแน่ครับ"

นี่เป็นสรรพนามเรียกขานที่เขาเค้นสมองคิดอยู่นานถึงได้ออกมา