ตอนที่ 214 นี่มันบริษัทเปี่ยมคุณธรรมอะไรกันเนี่ย

"บ๊ายบายค่ะคุณเจ้าของห้อง!" หลังจากดูหนังจบทั้งเรื่อง ซางเฉี่ยนอวี่ที่พึงพอใจกับผลตอบรับของภาพยนตร์เป็นอย่างยิ่ง ก็ทำตัวเหมือนเด็กที่สอบได้คะแนนเต็มแล้วมาอวดผลสอบกับผู้ปกครองไม่มีผิด "ฉันไปซื้อของกับรุ่นพี่ก่อนนะคะ!"

อาจเป็นเพราะการแต่งตัวและแต่งหน้าในหนังกับชีวิตจริงต่างกันเกินไป ซางเฉี่ยนอวี่จึงเดินไปตามทางแบบนั้นได้โดยไม่มีใครจำเธอได้เลยสักคน

อย่างไรเสียภาพลักษณ์ของเธอก็ยังไม่ได้ฝังลึกในใจผู้คน และคนทั่วไปก็คงไม่มาจ้องหน้าคนเดินถนนเขม็งขนาดนั้น