ตอนที่ 470 ยามนี้ไม่เหมือนวันวานแล้ว

ช่วงบ่าย ท่านประธานหยางผู้กังวลใจกับอนาคตอย่างยิ่งได้เดินออกจากห้องทำงาน ไปเดินเล่นทอดน่องตามแผนกอื่น ๆ

จะโทษว่าเขาวิตกจริตเกินเหตุก็ไม่ได้ เพราะการเติบโตของบริษัทใกล้จะแตะเพดานคอขวดแล้ว สภาพที่เจริญรุ่งเรืองขึ้นเรื่อย ๆ แบบนี้ ชวนให้คนรู้สึกกระวนกระวายใจจริง ๆ

ก่อนหน้านี้ตอนบริษัทยังเป็นแค่จุดเล็ก ๆ หยางรั่วเฉียนสามารถทุ่มเงินลงทุนมหาศาลในระดับท้องถิ่นเพื่อดึงต้นทุนตัวเองให้สูงขึ้นได้