บทที่ 103 หลุมศพว่างเปล่า

สำหรับครอบครัวจางเหวินเหวิน ในใจหลิวฝูเซิงไม่มีความสงสารแม้แต่น้อย

เรื่องราวต่างๆ ในชาติที่แล้วยังปรากฏชัดอยู่ตรงหน้า เขาถูกครอบครัวนี้ใช้งานราวกับหมาไปทั้งชีวิต สุดท้ายยังต้องแบกหม้อดำให้แผนการทางการเมืองของจางเจิ้งถิง แล้วตรอมใจตาย! ทั้งหมดนี้คือสิ่งที่เขาประสบมากับตัว หลิวฝูเซิงจะลืมได้ยังไง?

จางเหวินเหวินได้ยินดังนั้นก็สั่นสะท้าน น้ำตาไหลแล้วอ้อนวอน “หลิวฝูเซิง ขอร้องนายปล่อยพ่อฉันเถอะ! เขาเป็นเสาหลักของครอบครัวเรา ถ้าเขาติดคุก บ้านฉันก็พังหมด! แม่ฉันล้มป่วยไปแล้ว! ถ้าเป็นแบบนี้ต่อไป ฉันกลัว ฉันกลัวว่าท่านจะ… ฮือๆๆ…”

พูดพลาง จางเหวินเหวินก็ร้องไห้โฮขึ้นมา

“อยากร้องไห้งานศพ ก็รอแม่เธอตายก่อนค่อยร้อง อย่ามาแสดงละครที่นี่” หลิวฝูเซิงพูดด้วยสีหน้าเย็นเยียบ