บทที่ 126 โทรศัพท์ทนทานดีนะ

“คุณ คุณ…”

ลิ่นโส่วเหรินถูกหลิวฝูเซิงทำเอาโกรธจนหน้าแดงก่ำ เดิมทีดูเป็นคนคิ้วเมตตาตาใจดี ตอนนี้ใบหน้ากลับบิดเบี้ยวไปบ้าง

เขารู้สึกว่าสถานะและตำแหน่งของตัวเองวางอยู่ตรงนี้ อีกทั้งยังมีคนหนุนหลังรายใหญ่ จึงไม่ยอมพูดจาอ่อนข้อกับหลิวฝูเซิง

“ดี! หัวหน้ากองหลิวหน้าเหล็กไร้อคติ งั้นผมก็ได้แต่โทรหาผู้ใหญ่ระดับเมือง ดูซิว่าผู้ใหญ่จะว่ายังไง!” ลิ่นโส่วเหรินหัวเราะในลำคอ แล้วควักโทรศัพท์ออกมากดโทร

หลิวฝูเซิงไม่ใส่ใจ เขาพูดกับเจ้าหน้าที่ตำรวจที่อยู่ตรงประตู “พวกคุณต้องทำความเข้าใจสถานการณ์ให้ละเอียดหน่อย แพทย์ทุกแผนกต้องสอบถามอย่างละเอียด! ทราบไหม?”