บทที่ 132 นี่คือกับดัก

ยิงศรเดียวได้นกสองตัวเหรอ?

วางหมิงหยางได้ยินดังนั้นก็ชมเชย “ไอ้หนุ่มอย่างนาย สมองหมุนเร็วมาก! สิ่งเดียวที่ยังขาดคือประสบการณ์บ้าง ไม่อย่างนั้นก็คงไม่พูดคำเหล่านั้นออกมาต่อหน้านักข่าวหรอก! ต่อไปก่อนพูดต้องผ่านสมองให้มากขึ้น!”

พอเอ่ยถึงเรื่องโรงพยาบาลฝูเถียน ในดวงตาของลู่เฉิงหลินก็มีแสงเย็นเยียบวาบขึ้น!

เรื่องนั้นดูเผินๆ เหมือนเขาชนะหลิวฝูเซิงไปกระดานหนึ่ง แต่ต่อมาเขายิ่งคิดยิ่งรู้สึกผิดปกติ โดยเฉพาะประโยค "คำรับประกันอันหนักแน่น" นั้น เหมือนหลิวฝูเซิงขุดหลุมให้เขาเป็นพิเศษ!

พอคิดถึงตรงนี้ ลู่เฉิงหลินก็ขมวดคิ้วพูด “ลุงวาง ท่านว่าเรื่องนี้จะมีเงื่อนงำอะไรไหมครับ?”