บทที่ 137 น้ำใจดีของพี่ชาย

หม่าหมิงขอโทษเหรอ?

ลู่เฉิงหลินอยากสวนหม่าหมิงสักสองสามคำ แต่กลอกตาแล้วจู่ๆ ก็ยิ้ม “เฮอะๆ น้องหม่าเกรงใจเกินไปแล้ว! จะขอโทษอะไรกัน? น้องไม่เป็นอะไรก็ดีแล้ว!”

หม่าหมิงถอนหายใจยาว แล้วพูด “เดิมทีตั้งใจจะนัดพี่เมื่อคืน ไม่ได้ทำให้เรื่องของพี่เสียหายใช่ไหมครับ?”

“เฮอะๆ ไม่มีอะไร! อ้อใช่ ใบเสร็จที่น้องออกหนังสือให้หัวหน้ากองหลิว ยังอยู่ในมือใช่ไหม? หรือว่าวันนี้เรามาเจอกันสักหน่อยดีไหม?” ลู่เฉิงหลินถาม

หม่าหมิงรีบพูด “ควรอยู่แล้วครับ! ควรอยู่แล้ว! ผมก็กำลังจะพูดพอดี เมื่อวานผิดนัด เมื่อไหร่มีโอกาสต้องชดเชยให้ได้! พี่ดูว่าเวลาไหนสะดวก สถานที่ก็แล้วแต่พี่เลือกเลยครับ!”