บทที่ 166 ขอบคุณนะ

ตู้ฟางก็คือลูกสาวของจงคายซาน ฆาตกรที่ถูกประหารชีวิตเมื่อสิบห้าปีก่อนนั่นเอง และยังเป็นคนที่รื้อคดีฆาตกรรมในห้องน้ำสาธารณะหนึ่งสองเก้าในอีกห้าปีข้างหน้า ตามความทรงจำชาติที่แล้วของหลิวฝูเซิงด้วย!

"หลังพ่อของฉันถูกตัดสินว่าผิด ย่าของฉันก็เสียใจเกินไปจนจากโลกนี้ไป ปีนั้นฉันอายุสิบหก ตามแม่ออกจากเหลียวหนานไปพึ่งญาติทางบ้าน ด้วยความช่วยเหลือของญาติ ฉันเปลี่ยนแซ่ และในช่องบิดาของแฟ้มประวัติส่วนตัว ก็กรอกว่าเสียชีวิตจากอุบัติเหตุ ฉันไม่ได้อยากหลบหนีอะไร เพียงแต่ตอนนั้นนั่นคือทางเลือกที่ดีที่สุดของฉัน"

ตู้ฟางยกจอกชาขึ้นจิบไปหนึ่งอึก ความคิดคำนึงราวกับย้อนกลับไปเมื่อสิบห้าปีก่อน

หลิวฝูเซิงพยักหน้าเงียบๆ ครอบครัวและลูกหลานของผู้ต้องโทษล้วนใช้ชีวิตอย่างยากลำบาก ต่อให้ตู้ฟางไม่แคร์สายตาชาวโลก เมื่อต้องเผชิญกับแรงกดดันสารพัดทั้งการเรียนต่อและการหางาน เธอก็ยังต้องก้มหัวอยู่ดี

โชคดีที่ตอนนั้นแฟ้มข้อมูลหลายอย่างยังไม่สมบูรณ์ จงฟางในวัยสิบหกยังไม่ทันได้ทำบัตรประชาชน แค่ย้ายที่อยู่และหาเส้นสายสักหน่อย ก็ลบทุกอย่างในอดีตทิ้งได้ง่ายดาย รวมถึงแซ่ของตัวเองด้วย