ตอนที่ 1888 เบื้องหลังของฉินกวง

ซุนไห่ที่อยู่ด้านข้างยิ้มร่าพลางพูดขึ้น "อาจารย์ครับ วันนั้นผมไปกินข้าวข้างนอกกับชิงชิง มองหน้าชิงชิงอยู่ดี ๆ จู่ ๆ ก็นึกไอเดียเด็ดขึ้นมาได้..."

สีหน้าของเสิ่นชิงชิงพลันขรึมลง "ท่านเลขาฯ ซุน ช่วยระวังวิธีการพูดจาด้วยค่ะ"

ซุนไห่พูดแก้เก้ออย่างเคอะเขิน "ได้ๆ ผมก็แค่ปิ๊งไอเดีย คิดว่าฉินกวงคลุกคลีอยู่ในเยี่ยนจิงมาตลอด ทางโน้นต้องมีคนที่รู้จักเขาบ้างแน่ ๆ แวบแรกผมเลยนึกถึงพี่ซานหยางขึ้นมาทันที เขามีเพื่อนฝูงกว้างขวางในเยี่ยนจิง หูตากว้างไกล อาจจะช่วยสืบข่าวคราวอะไรให้ผมได้บ้าง ผมก็เลยลองโทรขอความช่วยเหลือจากพี่ซานหยางดูครับ"

จากคำบอกเล่าของซุนไห่ ความเป็นมาคร่าว ๆ ของเรื่องนี้จึงค่อย ๆ กระจ่างชัดขึ้น

กระบวนการทางความคิดของซุนไห่ไม่เหมือนกับหลิวฝูเซิงและคนอื่น ๆ เขาไม่เคยทำงานเป็นตำรวจสืบสวนคดีอาญามาก่อน เวลาคิดวิเคราะห์อะไรจึงค่อนข้างแหวกแนว มักจะมองหาจุดเริ่มต้นจากมุมมองพิสดารอยู่เสมอ