ตอนที่ 1893 ซักถาม

ฉินกวงกล่าว "เป็นแบบนั้นจริง ๆ ครับ ผมกับเขาเป็นเพื่อนร่วมงานกันในกระทรวงความมั่นคงสาธารณะ และผมก็นับเป็นหนึ่งในผู้บังคับบัญชาของเขาด้วย ตอนนั้นผมสร้างภาพลักษณ์ที่ดีเอาไว้ในกระทรวงแล้ว ไป๋รั่วเฟยรู้ว่าผมยอมสละสายเลือดเพื่อความถูกต้อง ไม่เคยทอดทิ้งพวกพ้อง ทั้งยังรู้ว่าผมมีอุดมการณ์อันสูงส่ง เขาถึงขั้นเคยบอกกับผมว่าเลื่อมใสในการวางตัวของผมมาก พวกเราก็เลยกลายมาเป็นเพื่อนสนิทกัน"

"น่าเสียดายจริง ๆ ถ้าเขาไม่สืบคดีนี้ ตำแหน่งหน้าที่การงานคงสูงกว่าผมไปแล้ว ด้วยภูมิหลังครอบครัวและความสามารถส่วนตัวของเขา อนาคตย่อมไร้ขีดจำกัดอย่างแท้จริง"

หลิวฝูเซิงถาม "เรื่องนี้เกี่ยวข้องกับการที่คุณกลายมาเป็นนายพรานด้วยหรือเปล่า"

ฉินกวงพยักหน้า "แน่นอนครับ นี่คือหนังสือสวามิภักดิ์ของผม หากเรื่องที่ไป๋รั่วเฟยสละชีพรั่วไหลออกไป ผมจะต้องเผชิญกับการล้างแค้นอย่างบ้าคลั่งจากตระกูลไป๋ทันที ตัวผมตัวคนเดียว ไร้กำลังจะไปต่อกรอะไรได้ พูดอีกอย่างก็คือ เมื่อมีหนังสือสวามิภักดิ์ฉบับนี้แล้ว พวกเขาถึงจะกล้าใช้งานผมได้อย่างสบายใจ"

หลิวฝูเซิงลองคำนวณดูในใจ ทั้งตรรกะและช่วงเวลาล้วนสอดคล้องกันทั้งหมด