ตอนที่ 1898 เพียงพอแล้ว

จ้าวชิวเหว่ยหัวเราะร่า "ความรับผิดชอบที่ผมควรต้องแบกรับ ไม่ว่าอย่างไรผมก็ย่อมแบกรับไว้ แต่เรื่องที่ไม่จำเป็น จะหาเรื่องเดือดร้อนใส่ตัวไปทำไมกันล่ะครับ? ท่านเลขาฯ ซุนได้รับความสำคัญจากท่านเลขาฯ หลิวถึงเพียงนี้ ย่อมเป็นยอดคนคนหนึ่งอยู่แล้ว หลักการข้อนี้คุณใช่ว่าจะไม่เข้าใจ เพียงแต่แค่อยากจะหยอกเหล่าจ้าวอย่างผมเล่นเท่านั้นแหละครับ!"

ได้ยินคำนี้เข้า ซุนไห่ถึงกับพูดไม่ออกไปชั่วขณะ

เมื่อเทียบกับท่านเลขาฯ จ้าวท่านนี้แล้ว ตัวเขาช่างอ่อนพรรษากว่าจริง ๆ

ในเวลานี้ หลิวฝูเซิงได้เดินออกจากห้องประชุมมายังบริเวณระเบียงด้านนอกแล้ว

เบื้องหน้ามีชายวัยห้าสิบกว่าปีคนหนึ่ง เส้นผมเริ่มมีสีดอกเลา ยืนอยู่ข้างราวระเบียง ในมือถือบุหรี่มวนหนึ่งไว้แต่ยังไม่ได้จุดไฟ