ตอนที่ 1901 ร่ายยาวพรั่งพรู

แม้แต่คนนอกอย่างหลิวฝูเซิงยังกล้าเอาเส้นทางราชการของตัวเองมาเดิมพันเพื่อเฉาเจียง แล้วจ้าวชิวเหว่ยซึ่งเป็นคนเฉาเจียงแต่กำเนิด อีกทั้งยังเป็นผู้นำตระกูลเก่าแก่ที่สืบทอดมายาวนานนับพันปี จะมีเหตุผลอะไรที่จะยืนดูอยู่เฉยๆ แล้วหดหัวอยู่ในกระดองเล่า?

ซุนไห่หัวเราะพลางพูดขึ้นว่า "เหล่าจ้าว คุณจะเอาแต่พูดปากเปล่าไม่ได้นะ ทางจี้ยางของคุณมีของดีอะไรจะงัดออกมาให้ดูบ้างล่ะครับ?"

จ้าวชิวเหว่ยกล่าวว่า "น่าละอายใจจริงๆ การพัฒนาของเมืองจี้ยางไม่มีจุดเด่นอะไรมาตลอด ทั้งยังยากที่จะสร้างคุณประโยชน์อะไรให้แก่ภาพรวมเศรษฐกิจได้ ที่ผมพูดก็เพื่อแสดงจุดยืนเป็นหลัก หากท่านเลขาฯ หลิวมีเรื่องอะไรที่ต้องให้ผม จ้าวชิวเหว่ย รวมถึงตระกูลจ้าว และเมืองจี้ยางช่วยละก็ ขอให้บอกมาได้เลย ตราบใดที่พวกเราทำได้ ย่อมไม่มีทางบ่ายเบี่ยงแน่นอนครับ"

หลิวฝูเซิงพยักหน้าพลางกล่าว "ตั้งแต่ท่านเลขาฯ จ้าวก้าวขึ้นรถคันนี้มา ประโยคที่ผมอยากได้ยินที่สุดก็คือคำนี้แหละครับ"

จ้าวชิวเหว่ยถาม "หรือว่าในใจของท่านเลขาฯ หลิวจะมีแผนการอยู่แล้วหรือครับ?"