ตอนที่ 1903 รู้สึกหนาวเหน็บในใจ

หยางชิงเหอยิ้มบาง ๆ "ท่านเลขาฯ หลิวโปรดวางใจ ผมรู้สึกยินดีกับคุณและเมืองเฉาเจียงจากใจจริง ขณะเดียวกัน เมืองเผิงเฉิงของเราช่วงนี้ก็มีผลงานอยู่บ้างเหมือนกัน เมื่อเทียบกับเฉาเจียงแล้ว เรายังมีความได้เปรียบมากกว่า อืม ผมมั่นใจว่าจะไม่ถูกคุณแซงหน้าแน่นอนครับ"

หลิวฝูเซิงกล่าว "ท่านนายกฯ หยางมั่นใจขนาดนั้นเลยหรือครับ ถ้าอย่างนั้นเราก็คอยดูกันต่อไปเถอะ! ในฐานะเพื่อน ผมยอมเปิดเผยให้ท่านนายกฯ หยางทราบเป็นกรณีพิเศษเลยว่า หนังสือแสดงเจตจำนงการลงทุนที่ผมเซ็นไปตอนนี้น่ะ มีความแตกต่างในระดับรากฐานกับฉบับที่เมืองเผิงเฉิงเซ็นอย่างสิ้นเชิงเลยนะครับ"

"โอ้?" หยางชิงเหอรู้สึกสงสัยใคร่รู้ขึ้นมาบ้าง

ทว่าหลิวฝูเซิงกลับไม่ขยายความในประเด็นนี้ ไม่ว่าหยางชิงเหอจะพูดหยั่งเชิงอย่างไร เขาก็ตอบปัดเฉไฉไปเรื่อย

หลังวางสายโทรศัพท์ หยางชิงเหอยิ่งรู้สึกสงสัยมากขึ้นไปอีก ฟังจากน้ำเสียงของหลิวฝูเซิงแล้ว ไม่เพียงแค่เต็มเปี่ยมไปด้วยความมั่นใจ แต่ยังถึงขั้นแฝงความกระหยิ่มใจอยู่ไม่น้อย