ตอนที่ 1908 ในอนุสรณ์สถาน

"ผมเองก็ไม่รู้เหมือนกันว่าความคิดของตัวเองจะยังคงอยู่ไปได้อีกนานแค่ไหน บางทีอีกไม่กี่สิบปีข้างหน้า พอผมเริ่มชินกับวิถีชีวิตแบบนี้แล้ว ผมก็คงไม่อยากเปลี่ยนแปลงอะไรอีกต่อไป ถึงสุดท้ายจะต้องเปลี่ยนจริง ๆ ก็คงเป็นคนรุ่นหลังที่ถูกบีบให้ต้องทำเพราะปัจจัยภายนอก"

หลิวฝูเซิงกล่าวว่า "ถ้าพวกเราโยนความรับผิดชอบทั้งหมดไปให้คนรุ่นหลัง เรื่องนี้ก็ไม่มีวันทำสำเร็จได้หรอกครับ สิ่งที่คนรุ่นเราทำได้คือการสร้างสภาพแวดล้อมที่ดีกว่าเดิม ปลูกฝังอุดมการณ์และความทะเยอทะยานที่ถูกต้อง รวมถึงวางรากฐานหลักนิติธรรมให้มั่นคงยิ่งขึ้น ไม่ใช่ปล่อยให้พวกเขาต้องมาแบกรับภาระที่หนักหนากว่าเดิม"

เซี่ยเจ๋อหวากล่าวว่า "คุณลองพูดความคิดของคุณออกมาก่อนเถอะ ผมรู้ว่าคุณไม่ใช่พวกที่ทำอะไรโดยไร้เป้าหมาย ถ้าคุณไม่มีวิธีที่ดี คุณคงไม่มาวางแผนล่อผมแบบนี้หรอก นอกจากนี้ผมยังรู้ด้วยว่าคุณได้ลงนามในทัณฑ์บนฟื้นฟูเศรษฐกิจในที่ประชุมใหญ่ของมณฑลเยว่ตง โดยบอกว่าจะแซงหน้าเผิงเฉิงกับจูเฉิงให้ได้ ความทะเยอทะยานของคุณไม่เบาเลยนะ"

หลิวฝูเซิงยิ้มแล้วกล่าวว่า "คุยกับคุณเซี่ยแล้วสบายใจจริง ๆ ครับ สถานการณ์ของผมในตอนนี้วิกฤตมากจริง ๆ มีแต่ต้องยอมทุ่มหมดหน้าตักถึงจะมีโอกาสพลิกสถานการณ์กลับมาได้... ความคิดของผมเรียบง่ายมาก ผมอยากพบผู้บัญชาการเซี่ยสักครั้งครับ"

"พบพ่อผมงั้นเหรอ" เซี่ยเจ๋อหวาประหลาดใจเล็กน้อย