ตอนที่ 1975 รู้จักกาลเทศะเป็นอย่างดี

ซุนไห่ถึงกับอึ้งไปเล็กน้อย เขาคิดไม่ถึงเลยว่าหลิวฝูเซิงจะยอมตกลงเรื่องการยกเว้นการตรวจสอบศุลกากรกับอีกฝ่ายด้วย

ภาษีศุลกากรจากการค้าส่งออกและนำเข้าของเมืองเจียงโถวถือเป็นรายได้ก้อนโตมหาศาล หากนโยบายยกเว้นการตรวจสอบของหลิวฝูเซิงถูกนำมาใช้จริง ไม่เพียงแต่เมืองเจียงโถวจะสูญเสียรายได้ภาษีไปส่วนหนึ่งเท่านั้น แต่ยังเป็นการเปิดช่องให้ไห่ฉางชุนฉวยโอกาสกอบโกยเงินทองจนล้นกระเป๋าอีกด้วย

ไห่ฉางชุนยิ้มร่าพลางกล่าวว่า "ขอบคุณท่านเลขาฯ หลิวที่ให้การสนับสนุนวิสาหกิจเอกชนนะครับ ท้ายที่สุดนี้ ผมยังมีข้อเรียกร้องเล็กๆ น้อยๆ อยู่อีกข้อหนึ่ง เพื่อรักษาเสถียรภาพของกระแสเงินสดในกลุ่มบริษัทหย่วนหยางสากล และรับประกันการดำเนินงานตามปกติของกลุ่มบริษัท ผมหวังว่าจะได้รับเงินกู้ยืมเชิงพาณิชย์สักก้อน จำนวนเงินก็เอาแค่พอๆ กับเงินทุนที่จะลงในเส้นทางคมนาคมหยางเจียงก็พอครับ"

เมื่อซุนไห่ได้ยินดังนั้น ตาของเขาก็เบิกกว้างด้วยความโกรธ "คุณเห็นเทศบาลของสามเมืองแห่งเฉาเจียงเป็นเรื่องล้อเล่นหรือไง? ใช้เงินกู้เชิงพาณิชย์มาสร้างทาง แล้วใช้สิทธิ์ในการบริหารจัดการถนนกับทางรถไฟไปทำกำไรมาใช้คืนเงินกู้เนี่ยนะ? นี่คุณคิดจะจับเสือมือเปล่าชัดๆ บนโลกนี้จะมีเรื่องที่ได้เปรียบขนาดนี้ที่ไหนกัน!"

ไห่ฉางชุนกล่าวว่า "ในทางธุรกิจก็ต้องว่ากันตามเรื่องธุรกิจสิครับ ท่านเลขาฯ ซุน ทำไมถึงได้ใจร้อนเอะอะก็โมโหอยู่เรื่อยเลยล่ะครับ? ถ้าคุณคิดว่าเงื่อนไขที่ผมเสนอไปมันใช้ไม่ได้ คุณก็เสนอเงื่อนไขที่คุณคิดว่าใช้ได้มาสิครับ! อารมณ์ร้อนไปก็แก้ปัญหาไม่ได้หรอกนะ!"