ตอนที่ 389
บทที่ 389 เจ้าพ่อเหมืองมาแล้ว
minibunny · 5,942 ตัวอักษร
คำพูดของหลิวฝูเซิงทำให้อู๋ต้าหมิงอดสะอึกสะอื้นไม่ได้ เลือดร้อนที่ห่างหายไปนานในร่างกายของเขาถูกจุดขึ้นมาอีกครั้ง!
ชาวบ้านธรรมดาไม่ได้เรียกร้องอะไรมากมายจริงๆ ความหวังที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของพวกเขาก็คือการได้พบขุนนางผู้ปกครองที่ปฏิบัติต่อตนอย่างยุติธรรมและเป็นธรรม และยืนหยัดตัดสินความให้พวกเขา!
หลังสูดหายใจเข้าลึกๆ อู๋ต้าหมิงพยายามสะกดเลือดร้อนที่พลุ่งพล่านอยู่ในอก แล้วพยักหน้าอย่างหนักแน่นก่อนกล่าวว่า “ท่านนายอำเภอหลิว! ผมจะฟังท่านทั้งหมด! ตราบใดที่มีท่านอยู่ ต่อให้เป็นภูเขาดาบทะเลเพลิง ผมก็ไม่กลัว! และจะไม่ก้มหัวให้คนชั่วหน้าไหนทั้งนั้น!”
ความกล้าหาญของคนธรรมดามักมาจากความยุติธรรมในใจของพวกเขา และ…การมีที่พึ่ง!
หมู่บ้านอู๋เจียไม่มีไฟถนน ยามค่ำคืน แสงสว่างบนถนนในหมู่บ้านจึงต้องอาศัยแสงไฟจากบ้านเรือนสองข้างทาง มีเพียงลานเล็กที่ชาวบ้านใช้ทำกิจกรรม หรือจะเรียกว่าลานตากข้าวเท่านั้นที่มีหลอดไฟกำลังสูงติดอยู่หลายดวงและเปิดสว่างตลอดเวลา
ตอนนี้รู้สึกยังไง?
ความคิดเห็น
เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความคิดเห็น
กำลังโหลดความคิดเห็น
