ตอนที่ 430
ตอนที่ 430 เชิญกลับไปเถอะ
minibunny · 8,300 ตัวอักษร
หลิวฝูเซิงไม่ได้ตอบตกลงที่จะให้ซุนไห่ตามมาที่ซิ่วซานด้วย
เมื่อนับรวมคนอย่างเยี่ยอวิ๋นเจ๋อและสือซิงอวี่เข้าไปด้วยแล้ว เขาก็มีทีมงานของตัวเองในอำเภอซิ่วซานมากพอ อีกทั้งการปล่อยให้ซุนไห่อยู่ประจำตำแหน่งในสำนักประจำเมืองเหลียวหนานต่อไป ก็มีความสำคัญต่อเขามากเช่นกัน
หลังจากการลงพื้นที่สำรวจและเตรียมความพร้อมอยู่หนึ่งวันเต็ม หลิวฝูเซิงก็นำเยี่ยอวิ๋นเจ๋อ ผู้อำนวยการสำนักพาณิชย์อำเภอ รวมถึงข้าราชการอำเภอซิ่วซานที่เกี่ยวข้อง นั่งรถตู้เพื่อการพาณิชย์พร้อมกับขบวนรถบัส มุ่งหน้าสู่ท่าอากาศยานนานาชาติปินเฉิง เพื่อไปต้อนรับคณะผู้แทนตรวจสอบดูงานจากกลุ่มอุตสาหกรรมหยกตระกูลหลู่
ระหว่างทางไปสนามบิน เยี่ยอวิ๋นเจ๋ออดไม่ได้ที่จะเอ่ยรำพึงออกมา "คนทั่วไปมักคิดว่าการเป็นข้าราชการนั้นดี มีอำนาจอยู่ในมือ พูดคำไหนเป็นคำนั้น ใคร ๆ ก็ต้องฟังเรา! แต่ในความเป็นจริงล่ะ ใครจะไปรู้ว่าข้าราชการที่ดูน่าเกรงขามอย่างพวกเรา ก็ต้องถ่อไปรอรับพวกคนรวยพวกนี้ถึงสนามบินเหมือนกัน!"
หลิวฝูเซิงเหลือบมองเขา "เข้ามารับราชการนานขนาดนี้แล้ว คุณยังไม่เข้าใจอีกหรือว่าแก่นแท้ของการเป็นข้าราชการคืออะไร มีคนบอกว่ารับราชการเพื่อหาเงิน บางคนก็บอกว่าเพื่อกุมอำนาจ ซึ่งจริง ๆ แล้วไม่ใช่ทั้งคู่! เงินและอำนาจ แม้จะทำให้คนเรามีชีวิตความเป็นอยู่ที่ไม่เหมือนเดิมก็จริง แต่มันก็ทำให้ชีวิตและเส้นทางราชการสูญเสียคุณค่าไปทั้งหมดได้เช่นเดียวกัน"
ตอนนี้รู้สึกยังไง?
ความคิดเห็น
เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความคิดเห็น
กำลังโหลดความคิดเห็น
