ตอนที่ 1067 แยกย้ายกันลงมือ

ภายในห้องรับแขก หลี่เหวยอีนั่งลงอย่างจนใจ ในใจเต็มไปด้วยความสับสนว้าวุ่น ความคิดบางคราวก็ลอยไปถึงสุสานมารชานเมืองทิศประจิม บางคราวก็ได้ยินเสียงตะโกนท้าทายของไป่เฟิงที่แว่วมาจากทางทิศตะวันออก

นางพญาปีศาจเสวี่ยนเทียนมิได้นั่งลง นางยืนตระหง่านอยู่กลางห้อง "เมื่อกาลก่อนเปิ่นโฮ่วอาจจะเผด็จการไปบ้าง แต่ข้าก็แค่ขู่พวกเขาเท่านั้น อวี้เหยาจื่อใช่ของประดับตกแต่งเสียเมื่อไร หากข้าทำลายล้างเผ่าจิ่วหลีจริง นางย่อมต้องบุกไปยังทุ่งอสูรหงฮวงเพื่อเข่นฆ่าอย่างบ้าคลั่งเป็นแน่ อีกทั้งมารดาของหลวนขาวยังเป็นถึงหงส์เหิน หาใช่ไร้ภูมิหลังไม่ เพียงถูกข้าขู่ประโยคเดียวก็แยกทางกัน จะมีใจรักจริงใจอันใดกัน?"

หลี่เหวยอีเอ่ยอย่างราบเรียบ "เจ้ามิได้แค่ขู่ เจ้าทำลายล้างเผ่าจิ่วหลีได้อย่างไม่สนหน้าอินทร์หน้าพรหมจริง ๆ เหมือนกับตอนที่เจ้าลงมือต่อข้าในมหาสมุทรใต้ดินแห่งทุ่งร้างหลางตู๋นั่นแหละ ทั้งที่รู้ดีว่าจะทำให้ต้ากงจู่พิโรธ แต่เจ้าก็ยังลงมือ เจ้าไม่รู้จักตัวเองเอาเสียเลย"