ตอนที่ 1128 ออกเรือสู่ทะเลโลหิต

ต้าฝัวเย่สวมจีวรสีแดงแบบพันกาย ที่ถุงผ้าตรงเอวมีกระบอกสวดมนต์โผล่ออกมาครึ่งหนึ่ง บนศีรษะไว้ผมสั้นเตียนเกรียน ผิวพรรณหยาบกร้าน ใบหน้าแลดูคล้ายคนอายุห้าสิบหกสิบปี ไอปราณเก็บงำมิดชิด แววตาสงบนิ่งชั่วกาลนาน

ทั่วทั้งร่างเขาไร้ซึ่งความผันผวนของฝ่าชี่ ปราศจากกลิ่นอายของผู้แข็งแกร่ง ไม่ต่างอะไรจากภิกษุพเนจรที่พบเห็นได้ตามทางเดินบนภูเขากันดาร

"ศิษย์น้องเล็ก พวกเราได้พบกันอีกแล้ว" น้ำเสียงของต้าฝัวเย่แหบพร่าเล็กน้อย