ตอนที่ 1157 ปราณหยางเปี่ยมล้นเกินไป

"ความมุ่งมั่นอาจหาญที่คุยโวโอ้อวดไว้ก่อนหน้านี้หายไปไหนเสียเล่า มีข้าอยู่ เจ้ากลัวสิ่งใด"

หญิงสาวชุดน้ำเงินยังคงสงบนิ่ง นางยืนอยู่ห่างออกไปสามสิบลี้ กางแขนทั้งสองข้างออก วาดเป็นระลอกคลื่นมิติลวดลายโค้งสายแล้วสายเล่า

นิ้วหยกเรียวยาวชดช้อยทั้งสิบ ร่ายเปลี่ยนมุทราหลากหลายรูปแบบ