ตอนที่ 161 หายนะสะเทือนฟ้า

"ดุด่าเฉินสวิน เซิ่งชิงเยี่ยน และฮั่วเฉียนคุนทั้งสามคนราวกับดุด่าบ่าวไพร่ นี่มันเหลือเชื่อเกินไปแล้ว ต่อให้เป็นสี่อริยสัจแห่งกวานซานกับวานรทองไร้ใจ ก็ยังไม่โอหังจองหองถึงเพียงนี้เลย" อิ่นที่สิบเอ็ดกล่าว

หลี่เหวยอีนึกถึงประกายไฟที่ปะทุออกมาหลังจากผิวหนังของสองผู้รับใช้ซ้ายขวาถูกจั่วชิวถิงซัดจนแตกออก จึงกล่าวว่า "พวกเขามีความเป็นไปได้สูงมากที่จะเป็นภูตเถ้า เพียงแต่ซ่อนตัวอยู่ใต้หนังมนุษย์เท่านั้น"

แววตาของอิ่นที่เก้าเคร่งขรึมลง "ถ้าเช่นนี้ก็สมเหตุสมผลแล้ว มีเพียงภูตเถ้าแห่งแดนเถ้าถ่านประจิมสุดเท่านั้นที่มีพลังอันน่าสะพรึงกลัวเช่นนี้ ได้ยินมาว่าตอนที่เหล่าอัจฉริยะรุ่นเยาว์ของขุมกำลังใหญ่ต่างๆ ถอนตัวจากขอบแดนเร้นลับผู้ล่วงลับออกจากมณฑลหลี ก็เคยปะทะกับพวกภูตเถ้าจนบาดเจ็บล้มตายไปไม่น้อย"