ตอนที่ 164 ออกทะเล

"คุณชายอย่างข้ามิได้กำลังขอร้องพวกเจ้า! พวกเจ้าต้องเข้าใจเสียใหม่ ผลประโยชน์และเกียรติยศความอัปยศของพวกเราทั้งสองฝ่าย ยามนี้ผูกติดอยู่ด้วยกันแล้ว"

จั่วชิวถิงนั่งลงบนเก้าอี้ไม้ชิงชันข้างโต๊ะ ยกขาไขว่ห้างอย่างเอื่อยเฉื่อย "สมรภูมิมณฑลหลีเกี่ยวพันถึงความอยู่รอดของพวกเจ้า หากไร้การข่มขวัญจากท่านบรรพชนแห่งตระกูลข้า ราชาวานรสี่ทิศหรือข้อห้ามต้องห้ามแห่งกวานซานอาจลงสนามด้วยตนเอง สังหารขั้นอายุวัฒนะของเผ่าจิ่วหลีจนสิ้นไปแล้ว พวกเจ้าจะมีสถานการณ์อย่างเช่นตอนนี้ได้อย่างไร"

อิ่นที่สิบนั่งลงบนเก้าอี้ไม้ชิงชันอีกตัว น้ำเสียงไม่ยอมอ่อนข้อแม้แต่น้อย "แล้วอย่างไรต่อเล่า หากพวกเขาร่วมมือกัน ผู้ที่ถูกยกทัพมาปราบปรามรายต่อไปก็คือสำนักจั่วชิวใช่หรือไม่ จั่วชิวถิง เจ้าต้องเข้าใจเสียใหม่ หากมิใช่เผ่าจิ่วหลียื้อศัตรูไว้ที่มณฑลหลี ผู้ที่มาเยือนมณฑลชิวในยามนี้ย่อมมิใช่แค่ศัตรูรุ่นเยาว์ แต่จะเป็นกองทัพใหญ่จากทุกสารทิศอย่างแท้จริง"