ตอนที่ 605 ลั่วอินจี

ฉู่อวี้เทียนยืนตระหง่านดั่งทวนบนเนินเขาสูงที่ปกคลุมด้วยพืชพรรณเขียวชอุ่ม เขาทอดสายตามองผืนน้ำที่แบ่งแยกทิศตะวันออกและตะวันตกของเมืองโบราณ เฝ้ามองเหล่าอสูรเผ่าปักษาบินว่อนเต็มท้องฟ้า พากันบินออกมาจากเขตหลุมสังเวยหมื่นศพสีเทาหม่น ดูท่าจะได้ของกลับมาไม่น้อย ใบหน้าแต่ละตนล้วนเปี่ยมไปด้วยรอยยิ้ม

การที่เผ่าอสูรและอาณาจักรมารกล้ากำเริบเสิบสานและลงมืออย่างเอิกเกริกเช่นนี้ ล้วนเป็นผลมาจากกลยุทธ์แสร้งทำเป็นอ่อนแอที่เขาสร้างขึ้นมาด้วยมือตนเองทั้งสิ้น

หมอกควันสีฟ้าอ่อนหนาทึบ อากาศเย็นยะเยือก ประหนึ่งเช้าตรู่ในฤดูเหมันต์